Ik leef samen met mijn vriendin Diny en 1 van onze jongens. onze andere 2 zonen zijn intussen het huis uit.
Mijn
partner en ik bezitten samen een fantastische roedel honden. Border Collies,
Teckels & Chihuahua's.
Wij wonen in Brabant, dicht bij het bos, waar we dagelijks ons rondje doen.
Voor mij begon de passie voor de Border Collie zo'n 15 jaar geleden. Ik
kocht toen een zwart-wit teefje Mac Vlegel,
we gingen naar gehoorzaamheidstraining waar ik de bij Borders alom bekende
"will to please" ontdekte. Mijn teefje bezat
dit in ruime mate, we hebben het hele trainingsschema doorlopen. Mac Vlegel
was 1 1/2 jaar en we gingen eens kijken
of schapendrijven iets voor ons was. Na 1 jaar les, besloot ik, samen met
2 vrienden 5 schapen aan te schaffen, om lekker
zelf te kunnen trainen. Binnen de korste keren kwamen de verzoeken voor
schapendrijf training binnen en voor we er erg
in hadden stonden we zelf les te geven. Intussen had ik ondekt dat 5 schapen
voor Mac Vlegel veel te weinig was.
Toeval bestaat niet zeg ik altijd, want op dat moment kreeg ik het verzoek
om Mac Vlegel uit te lenen, i.v.m. dracht eigen Border, bij 'n bevriende
herder, die een kudde van 300 schapen bezat, dat was Mac Vlegel kostje en
ze leefde helemaal op.
Uit dat nest mocht ik een teefje uitzoeken, dat werd Senn (betekenis: Herder)
een scheetig zwart-wit meisje.
Na overleg met mijn vriend is Mac Vlegel bij hem gebleven, haar hart lag
bij haar grote kudde en bij mij zou ze verpieterd zijn,
dat wilde ik haar niet aandoen. Daar was haar plek.
Senn bleek een drijver pur-sang, we konden met elkaar lezen en schrijven,
8 jaar lang heeft ze mij tijdens de lessen
bijgestaan, ook hebben we samen, naast demo's door het hele land, kerstmarkten,
jaarmarkten en braderiën gelopen
en voorlichting op/voor scholen gegeven. Zelfs TV optredens waren onderdeel
van onze schapendrijf promotie tour.
Senn is intussen overleden, haar schapendrijf jaren zijn helaas overen daarmee ook mijn zin in het schapendrijven.
" Die Willeke "
boven
home